ielts

آموزش ضمایر قسمت اول

آموزش ضمایر

نکات آموزش ضمایر قسمت اول

یکی از مهمترین عوامل تسلط به زبان و اخذ مدارک بین المللی آن (بطور مثال آیلتس در زبان انگلیسی) برای زبان آموزان ، تسلط به ساختار زبان مادری خود می باشد . به عنوان مثال تا وقتی که در زمان فارسی نتوانیم ساختار یک جمله را تفکیک کرده و تشریح کنیم ، اگر با زمان افعال آشنا نباشیم ، تا زمانیکه نتوانیم تفاوت قیود و صفات مختلف را تشخیص دهیم ، شناخت جامعی از  نهاد و گزاره یا مضاف و مضاف و الیه نداشته باشیم ، در یادگیری یک زبان خارجی به مشکل برمی خوریم . اگرچه برخی از جملات ، قوانین گرامری ، زمان ها و کلمات انگلیسی معادلی فارسی ندارند ، اما مقدار آن ها به اندازه ای نیست که ما را از هدفمان منحرف کنند . در همین رابطه و برای معرفی ضمایر در انگلیسی ، یک قدم به عقب برداشته و با معرفی آن ها در زبان فارسی شروع می کنیم . در زبان فارسی ، کلیه کلمات به 8 بخش کلی فعل ، اسم ، ضمیر ، قید ، صفت و حروف ربط ، ندا و اضافه تقسیم می شوند . در این میان اسم یا نام ، پدیده ایست که برای شناسایی یک شخص ، حیوان ، شئ و حتی یک مفهوم استفاده می گردد . این اسماء با قرارگیری در نقاط مختلف جمله ، نقش های فراوانی می گیرند ؛ به عنوان مثال ممکن است یک اسم گاهی در قالب فاعل و گاهی در قالب مفعول نمایان شود . از سویی دیگر در متون بلند ، تکرر استفاده از این اسماء ناخوشایند نبوده و علاوه بر تخریب ساختار جمله ، باعث رنجش شنونده یا خواننده نیز می شود ، لذا در چنین شرایطی ضمایر به عنوان کلمه ای جایگزین اسم وارد میدان شده و جای آن ها را می گیرند . ضمایر در زبان فارسی خود به 8 زیر مجموعه اصلی تقسیم می شوند که عبارت اند از ضمیر اشاره  (که به مرجعی شناس و در دسترس اشاره می کند) ، ضمیر شخصی (که به صورت چسبیده و جدا به فاعل و مفعول اشاره می کند ) ، ضمیر ملکی (نمایانگر تعلق یک عامل به عامل دیگر ) ، ضمیرشمارشی ( مانند “پنجم” که صورت ضمیری پنجمین جایگاه یک پدیده می باشد ) ، ضمیر تعجّبی ( که در اثر وقوع حادثه ای اعجاب انگیز بیان می شوند) ، ضمیر مبهم ( که معرف کمیتی نامعلوم می باشد – مانند هرکی یا دیگری ) ، ضمیر پرسشی (که اجزای مختلف جمله را مورد بررسی قرار می دهد – مانند کی؟ کجا؟ چگونه؟ ) و ضمیر مشترک (خود و خویشتن) . با توجه به شباهت بسیار زیاد این ضمایر در زبان فارسی و انگلیسی ، تسلط به آن ها در زبان مادری به درک بهتر آن ها در زبان های دیگر می انجامد . اما در زبان انگلیسی ، ضمایر به 6 دسته ضمایر اشاره ،  ملکی ،  شخصی ،  انعکاسی ، نسبی و نامعین تقسیم می شوند که به بررسی هریک در مجموعه مقالات آموزشی الفبا نوین خواهیم پرداخت . اولین شاخه ضمایر که در فارسی نیز وجود داشته و تسلط به آن حتی در آزمون آیلتس نیز مورد سنجش قرار می گیرد ، ضمایر اشاره می باشند . ضمیر (pronoun) اشاره که در زبان انگلیسی به ” Demonstrative ” معروف می باشند ، برای نشان دادن یک موجود زنده یا شئ ، در مسافتی نزدیک یا دور و در تعداد مفرد و مجموع دلالت دارد . در همین رابطه ” This ” به معنی « این » برای اشاره به فرد یا جسمی مفرد در نزدیکی گوینده ، ” That ” به معنی « آن » برای اشاره به فرد یا جسمی واقع در دوردست ، ” These ” به معنی « این ها » برای اشاره با افراد و اشیای نزدیک و در نهایت ” Those  “برای اشاره به مجموعه ای از افراد و اشیاء در نقاطی دورتر دلالت دارند . استفاده از ضمایر اشاره در فارسی بمراتب از زمان انگلیسی راحت تر می باشد ، چرا که اشاره به مفرد و جمع برای ما حالتی یکسان دارد ؛ به عنوان مثال استفاده از ضمیر «این» در عبارات «این کتاب» یا «این کتب» در زبان فارسی کاملاً صحیح می باشد ، در صورتی که در زبان انگلیسی به صورت ” This book ” (این کتاب) و ” These books ” (این ها کتاب ها) بیان می شود . این ضمایر علاوه بر بُعد مکان ، برای بُعد زمان نیز کاربرد دارند . به عنوان مثال برای اشاره به برهه زمانی فعلی مانند الان ، امروز ، این هفته و امسال از ” This ” و در خصوص ایام گذشته از ” That ” استفاده می شود . در پایان لازم به ذکر است که استفاده از عباراتی چون « این یکی » یا « آن یکی» که در زبان فارسی بسیار رایج است ، به تاسی از زبان انگلیسی (یا بالعکس) انجام می پذیرد که در این زبان به صورت ” This one ” یا ” Those ones ” و … خودنمایی می کنند .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *